15 september 2017, Bas Harpe:
"Het onderzoeken van de vermogens die latent in de mens aanwezig zijn".
VERSLAG
Op de eerste dag kwamen we met een kleine groep aan op Paraiso na Terra (Paradise on earth). We konden gelijk aanschuiven bij het overheerlijke vegetarische buffet in het restaurant. Wat heb ik uitgekeken naar al dat heerlijke eten! De tweede dag begon s'ochtends vroeg voor mij en een aantal anderen met yoga gegeven door de uiterst getalenteerde Dafne Pires Pinto gevolgd door een meditatie. Daarna konden we direct door voor het ontbijt. Vanaf nu zou elke ochtend tijdens mijn verblijf er voor mij zo uit zien.

Na het ontbijt gaf Everton Melo een lezing genaamd 'A few steps towards a nobler society', deze werd direct gevolgd door een lezing van Marco Aurelio Biliblio over zelfvoorzienende en duurzame 'Eco-villages', een erg interessant onderwerp. Na de lunch was het tijd voor panel, deze bestond uit Everton Melo en Artur Lucman, het ging over Intolerantie en uitdagingen voor broederschap in de geschiedenis van de TS. Dit werd gevolg door een dynamische group activiteit en een meditatie van 1,5 uur. Na het avondeten had Rafael de Albuquerque, een broeder die veel ervaring heeft met Tibetaans boeddhistische rituelen, een ritueel begeleid om de bijeenkomst van dit jaar officieel af te trappen, dit was een erg mooie ervaring.

Zondag viel het programma enigszins in het water omdat het merendeels van de dag erg hard regende. Eigenlijk was het de bedoeling een trail te doen in de omgeving, in plaats hiervan werd er een dynamische group activiteit gehouden in de Mandala. Na de lunch was het tijd voor 'Vragen en Antwoorden', hiervoor waren eerder op de dag al vragen verzameld en deze zouden in groepjes van 6 besproken worden. Hierna kwamen we weer met z'n allen bij elkaar en wees elke groep iemand aan om bij elke vraag een samenvatting te geven van wat er besproken was in zijn/haar groep.

Ik vond dit persoonlijk een van de interessantste activiteiten tot dusver omdat er erg diepe gesprekken gevoerd werden, maar dit zou nog maar het begin zijn van een uiterst diepgaande week. Omdat Alex Santos en ik vooral veel inbrachten tijdens het groepsgesprek werden we door de organisatie gevraagd of wij eventueel ook een panel zou willen doen daar hij merkte dat we erg veel wisten. We moesten enkel bedenken waar we het over zouden hebben. We namen de uitnodiging aan en begonnen met brainstormen.

Op maandag werden we door Patrizia Conte uit Turijn getrakteerd op een lezing over 'De kleur van Theosofie' een erg interessante lezing waarin ze kleuren koppelde aan delen van de hersenen en de vragen die bij deze delen hoorden (Hoe? Waarom? ...) en koppelde deze vervolgens aan theosofische vraagstukken. Hierna gaf Charles Boeira alvast een korte inleiding voor de lezing die hij na lunch zou gaan geven. In deze uitleiding zou hij de relaties beschrijven tussen Theosofen en de vele Braziliaanse religies. Na de lunch zou hij dieper ingaan op de veelzijdigheid van Braziliaanse religies die voorkomen in BraziliŽ ondersteund door een prachtige (3D) slideshow. Na een korte koffiepauze gaf Sergio Moraes een lezing verschillende religieuze stromingen waaronder de Sufi's en hij vertelde over de mysterieuze 'Nine Unknown', welke hoogstwaarschijnlijk gekoppeld waren aan de grote Witte Broederschap.

Na het avondeten was er een korte viering van het Carnavalfeest in de Mandala die besloot over te slaan omdat ik samen met Alex moest werken aan het materiaal van onze lezing.
Dinsdag begon na het ontbijt met een lezing door Arthur Lucman over de Hermetische traditie van Hegel and de Griekse tragediŽn. Na Arthur gaf Ivan Nicolas Liszewski uit Buenos Aires een lezing over 'Belichaamde Spiritualiteit' ondersteund door zijn grote kennis van astrologie. Na de lunch gaven Rafael Nascimento en Ananda Marques een panel over 'Theosofie, seksuele oriŽntatie en geslachtsidentiteit', belangrijke onderwerpen waarover binnen de Theosofie helaas nooit gesproken word, dus was het tijd voor een goed gesprek hierover. Hierna gaven Alex en ik onze lezing. Als onderwerp hadden we gekozen voor een onderwerp wat volgens ons veel te weinig aandacht krijgt binnen de moderne theosofie. De derde doelstelling van de Theosofische Vereniging: Het bestuderen van de krachten die latent in de mens aanwezig zijn. Hierbij gaven we voorbeelden van 3 bijzondere mannen met bijzondere 'krachten' en benadrukten het oude axiom: Als een het kan, kunnen allen het.

We spraken over de Nederlandse Wim Hof, de Qigong meester John Chang uit Java en Ingo Swann, pionier op het gebied van ĎRemote Viewingí. In het bijzonder ook omdat deze mannen in hun leven velen leerlingen onder zich hebben gehad, of nog steeds hebben, die in relatief korte tijd deze krachten zich eigen hadden gemaakt.

Aan het eind van de dag werd de week afgesloten met een zogenoemde 'planery', hierin kon iedereen zijn of haar feedback geven over de afgelopen week, verbeterpunten of tips geven voor volgende edities, overall gezien was iedereen heel erg dankbaar voor de week die nu achter ons lag en had iedereen een hele mooie, bijzondere en wederom onvergetelijke tijd gehad. Nadat iedereen zijn woordje had gegeven sloten we de week op z'n Braziliaans af met een aantal uiterst liefdevolle en warme rituelen. Hierna nam iedereen afscheid van elkaar. Sommigen gingen naar bed want het was al laat en de eerste bus naar het vliegveld vertrok al vroeg, sommigen bleven nog op tot de kleine uurtjes om te praten over allerlei onderwerpen.

De volgende morgen was zeker de helft van de groep al onderweg naar huis. Ikzelf en de andere overgeblevenen hadden na het ontbijt nog een laatste activiteit, het planten van bomen. Hierna was het tijd om te gaan. De bijeenkomst van dit jaar was weer erg bijzonder, op sommige vlakken zelfs beter dan die van vorig jaar, met name de kwaliteit van de lezingen was erg goed. Wel heb ik veel bijzondere mensen gemist die ik vorig jaar had leren kennen maar die er dit jaar helaas niet bij konden zijn. Omdat er dit jaar meer volwassenen waren was het allemaal ook ietwat serieuzer en heb ik hele diepe en mooie gesprekken gevoerd. Uiteraard werd er ook veel gelachen en hebben we af en toe als het weer het toestond een lekkere duik genomen bij een van de watervallen in de omgeving.

Het was wederom een week om nooit te vergeten en het heeft mijn gevoel van broederschap versterkt en mijn liefde voor Theosofie verdubbeld.

0-0-0